کجاست؟
نویسنده : بچه هیئتی - ساعت ٦:٥٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٤ شهریور ۱۳۸٧
 

 

ای بردبار ای بزرگوار، ای زنده، ای قائم به امور خلق، ای آمرزندة گناه، ای پذیرندة توبه، ای بزرگ بخشش، ای دیرین احسان ... کجاست پرده پوشی زیبای تو ؟ کجاست گذشت والای تو؟ کجاست گشایش نزدیک تو؟ کجاست دادرسی سریع تو؟ کجاست رحمت گستردة تو؟ کجاست بخششهای نیکوی تو؟ کجاست نعمتهای گوارای تو؟ کجاست بزرگواری بی حد تو؟ کجاست منت و احسان بزرگ تو؟ کجاست احسان دیرین تو؟ کجاست بزرگواری تو ای بزرگوار؟ ...

به حق آن (بزرگواریت) و به حق محمّد و آل محمّد ، رهاییم ده و به رحمتت رستگارم کن، ای نکوکار، ای نیکو کردار، ای نعمت دهنده، ای فزونی بخشنده... من برای رهایی از کیفرت به اعمالم اعتماد ندارم بلکه به فضلت که مرا فرا گرفته تکیه دارم، زیرا تو شایسته ای که خلق از تو بیمناک و به آمرزشت امیدوار باشند..

نعمتت را به احسان آغاز نمایی و سپس با بزرگواری از گناهشان در گذری...

ما ندانیم که شکر کدام گذاریم؟

نیکیهایی که بدان شناساندیم؟

یا زشتی هایی که پوشاندی؟

یا سپاس سرفرازی هایی که در آزمایشت عطا فرمودی؟

یا سپاس آن همه ناگواری که رهاییمان بخشیدی و عافیتمان دادی؟

ای دوست آنکه به تو دوستی ورزد  وای روشنی چشم آنکه به تو روی آرد و از غیر تو بگذرد.. تویی نکو کار و ماییم بدکار..

پس ای پروردگارم به زیبایی هایت از زشتی ما در گذر...کدامین نادانی است که بخشندگیت آن را فرو نگیرد؟.. وکدامین زمان از بردباری  تو طولانی تر است؟  ..

و کردار ما در برابر نعمتهای تو چه ارزش دارد؟ و چگونه اعمال خود را در برابر کرامت بی پایان تو فزون شماریم؟

آری چگونه با وجود رحمت واسعة تو عرصه بر گنهکاران تنگ خواهد شد؟

ای آمرزندة بی حساب و ای گشاده دست مهربان..  مولای من سوگند به مهربانیت که اگر از درگاهت برانیم، درگاهت را رها نکنم و از ستایش  بسیارت دست نکشم زیرا بخشندگی و بزرگواریت را شناخته ام..

و تو هرچه خواهی می کنی، کیفر دهی هرآنکه را آنگونه که خواهی ،مهر ورزی هرکه را آنسان که خواهی، کسی را در کار تو یارای چون وچرا نیست ، و در فرمانرواییت جرأت گفتگو نیست، در کار تو شریک و همتایی نیست، و حکم تو را مخالفی نباشد، و کسی بر تدبیر تو خرده نگیرد،  آفرینش و امر توراست، بزرگ باد خدایی که پروردگار جهانیان است.